Auguste Viktoria, de laatste keizerin van Duitsland

Alexandra von Ilsemann

Auguste Viktoria, de laatste keizerin van Duitsland

Haar leven en werk in Duitsland, haar ballingschap in Nederland

Auguste Viktoria, de vrouw van de Duitse keizer Wilhelm II, overleed in april 1921 in Doorn en werd onder grote belangstelling in Potsdam begraven. Haar overlijden betekende het definitieve einde van de monarchie in Duitsland. Keizerin Auguste Viktoria (1858-1921) genoot grote populariteit onder de bevolking. Als moeder van zeven kinderen was zij de ‘Landesmutter’ bij uitstek. Ze stichtte veel sociale instellingen, waarvan sommige nog steeds bestaan. Ze zette zich speciaal in voor onderwijs voor meisjes en vrouwen en voor de bouw van kerken, waaromheen zorgcentra ontstonden met kinderdagverblijven en consultatiebureaus.

In deze boeiende biografie komt ook een minder bekende kant van Auguste Viktoria naar voren: de invloed die zij had op politieke kwesties en intriges waarin haar echtgenoot verstrikt raakte. Via het vrouwelijke perspectief krijgen we een goed beeld van de laatste periode van het ‘ondergaande rijk’ met zijn politieke en sociale veranderingen. Haar laatste jaren bracht Auguste Viktoria in ballingschap door, allereerst op Kasteel Amerongen en later in Huis Doorn.
Auteur

Alexandra von Ilsemann

Dr. Alexandra von Ilsemann studeerde geschiedenis, politieke wetenschappen en sociologie. Na een aantal jaren in Azië aan universiteiten les te hebben gegeven, publiceert ze nu boeken over de Duitse geschiedenis. Dit boek over de laatste keizerin van Duitsland is haar eerste biografie.
Titel
Auguste Viktoria, de laatste keizerin van Duitsland
Subtitel
Haar leven en werk in Duitsland, haar ballingschap in Nederland
Auteur
Prijs
€ 29,99
ISBN
9789464566598
Uitvoering
Hardback
Aantal pagina's
328
Publicatiedatum
Afmetingen
21 x 28 x 2.7 cm
Onderwerp
Geschiedenis
Categorieën
Biografie
Biografie
Politiek

Recensies

‘Dit boek is een eerbetoon aan een erudiete vrouw die voor de moeilijke opgave stond om te leven als vorstin van een natie in bloei en neergang, als echtgenote van een omstreden autocraat, met veel tragiek in haar persoonlijke en familieleven, een sterk afnemende gezondheid en haar einde in ballingschap. Een toonbeeld van standvastigheid.’
– Herman Sietsma, directeur van Museum Huis Doorn